درس دوم
خط ضربه
هدف، حفره مقابل
در صورت داشتن حق انتخاب کدام حفره را برای انداختن ساده تر توپ هدف به درون آن حفره انتخاب میکنید؟ پشتوانه شما برای این انتخاب چیست؟
با اینکه در اغلب میزهای بیلیارد اندازه حفره های میانی بزرگتر از حفره های گوشه ای میز است اما کم نیستند تعداد بازیکنانی که حفره های کناری را برای
انداختن توپ ها به درون آنها به عنوان انتخاب اول خود برمیگزینند و دلایل چندی را برای این انتخاب عنوان مینمایند و شاید مثال غالب این افراد برای
مواقعی است که با استفاده از باندهای کناری به هنگامی که توپ هدف با آن باند در حالت مماس باشد سهل تر میتوان توپ هدف را به درون حفره انداخت و در
عمل قادرند تا برای اثبات صحت نظریه خود این ضربه را در حضور دیگران به نمایش درآورند.
اگر این نمایش بر روی میزهای با حفره گشاد انجام شود صحت گفتار آنان در عمل به اثبات خواهد رسید، بخصوص اگر ضربه با سرعت کم نواخته شود، ولی
اگر حفره های میز تنگ تر گردد این نظریه چندان قابل اتکاء نیست. در اینگونه مواقع میتوان شاهد برخورد مکرر توپ هدف این قبیل بازیکنان به لبه های
بیرونی حفره ها بود و چنانچه توپ هدف در حالت پیچش مخالف به این لبه ها برخورد نماید به درون حفره راه نخواهد یافت.
با شناسایی دقیق مرکز هندسی حفره ها که مکان آنها در دهانه حفره ها واقع گردیده و تغییر ناپذیرند، میتوان مسیر طی شدن توپ هدف را با ضریب اطمینان
بیشتری بررسی نمود و هرگاه حجم توپ هدف به هنگام رسیدن به مقابل حفره بگونه ای باشد که هیچ گوشه ای از توپ هدف با لبه حفره برخورد ننماید بالاترین
ضریب اطمینان از افتادن توپ هدف به درون حفره حاصل خواهد شد و سرعت توپ در این مورد چندان دخیل نیست مگر برش قسمت لبه درونی حفره ها اشتباه باشد.
بازیکنان تجربی بسیاری این نکته را از بدیهیات شمرده اند. آنها را به آزمایش بکشانید و پیش از آن که به توپ ضربه بزنند دو توپ دیگر را در دهانه حفره به
شکلی قرار دهید که تنها یک توپ هدف بتواند از میان این دو توپ عبور کرده و این توپ هدف با گذشتن از مرکز هندسی حفره و بدون برخورد با لبه های بیرونی
این حفره به درون انداخته شود بدون آنکه توپ هدف به این دو توپ کار گذاشته شده در لبه های بیرونی حفره اصابت نماید.
توپ هدف را در دورترین فاصله نسبت به حفره قرار داده و زاویه مسیر توپ را با مرکز هندسی حفره تغییر دهید و از بازیکن ضربه زننده بخواهید تا حداکثر
نیروی خود را برای زدن ضربه بکار بندد. بازیکنی که از نتیجه این آزمایش ناخرسند است را به خواندن ادامه مطلب دعوت مینماییم.
مراحل رسیدن به آمادگی بازیکن برای ایستادن ، هدف گیری و زدن ضربه به توپ هدف را در درس اول بطور مبسوط شرح دادیم. در صورت لزوم به آن رجوع نمایید.
توجه نمایید که داشتن تصوری صحیح از طی شدن مسیر توپ همراه با تجسم وضعیت حجمی توپ برای افتادن درون حفره بدون برخورد کردن با باند برای ارتقاء بازیکن ضروریست.
ضریب سختی برای انداختن توپ هدف به درون حفره به 3 عامل اساسی بستگی دارد:
1- مقدار فاصله توپ هدف تا حفره
2- زاویه مسیر حرکت توپ نسبت به مرکز هندسی حفره مورد نظر
3- سرعت حرکت توپ هدف
بخاطر داشته باشید که رعایت تمام موارد اصولی در درس یک الزامیست. چنانچه توپ هدف بطور صحیح به درون حفره نیفتد میبایستی موارد گذشته یک به
یک ارزیابی مجدد گردد تا علت عدم موفقیت ضربه واضح گردد اما این بررسی باید توسط مربی کاردان انجام شود و به هیچ وجه توسل به روش
آزمون و خطا از سوی بازیکن مورد پذیرش نیست.
کار نیکو کردن نه از پر کردن بدست میآید بلکه راه باید با راهنما طی شود.

تمرین درس 2 ورود
صفحه اصلی درس ها
صفحه اصلی تدریس
|