پل دست

از دست دیگر خود بعنوان پایگاهی مطمئن و تکیه گاهی مستحکم در جهت دسترسی اسانتر به توپ ضربه میتوان استفاده کرد. اینکار را
پل زدن نام نهاده اند(ایجاد فضای مناسب برای تسهیل در جابجایی). پل ها دارای اشکال گوناگون و متنوعی میباشند که در این بخش به شرح چگونگی
تشکیل نوع اسان ان که مشهور به" پل رو باز" است میپردازیم و در اینده اقسام دیگر ان تدریس میگردد.
کف دست و انگشتان ان را روی میز ودر حالت کاملا"مسطح و چسبیده به پارچه روی میز قرار دهید.
انگشت سبابه را بصورت متقاطع نسبت به مسیر ضربه و به سمت انگشت شصت حرکت دهید. انگشت شصت را به انگشت سبابه بچسبانید بطوریکه
بتوانید طولانی ترین سطح متشکله را به صورت یک جاده برای قرار دادن چوب روی ان فراهم سازید. این مسیر باید بر روی مسیر ضربه و کاملا"
موازی با ان بوده و استحکام ان را هر چه بیشتر نمایید. انگشت میانی به موازات مسیر ضربه و چوب باشد. با جمع نمودن انگشتان میتوانید به این
پل ارتفاع دلخواه دهید اما سرانگشتان و قسمت انتهایی کف دست نباید از سطح میز جدا شوند. از مچ دست تا ساعد و تا ارنج را روی میز بخوابانید.
این عمل باعث ایجاد سطح اتکای بیشتر گردیده و فشار بدنی به میز انتقال مییابد.در صورت امکان پل را به شرح فوق تشکیل دهید. تنها در مواردی
دست را از مچ تا شانه به حالت کشیده و بدون خم کردن ارنج نگه دارید که دسترسی به توپ ضربه در حالت اول میسر نباشد. در این حالت به علت
در اختیار داشتن سطح اتکای کمتربدن با میز فشار بیشتری را تحمل میکنید که در طولانی مدت باعث تمرکز ذهنی کمتر میگردد.هر چند کشیدگی
دست حالت زیبای نمایشی خواهد داشت اما تصمیم با شماست که نمایشی بازی کنید یا راحت و روان.
با بستن پل در فاصله 6/1 عرض میز دور از توپ ضربه پایگاهی مطمئن وجاده ای مستحکم برای برداشتن گام های بعدی در اختیار شم
است،هر چند که نکات ضروری دیگری میبایست رعایت شوند که در دستیابی به ضربه موفقیت امیز موثرند. در صورت تمایل در
مورد چگونگی وضعیت سایراندام  به مطالعه ادمه مطلب بپردازید.

صفحه اصلی استیل

صفحه اصلی تمرین ها

صفحه اصلی تدریس